BEST EEN BEKENDE NAAM
Ik verlaat de coffeeshop om de hoek van het hotel. In pak.
Drie meisjes van ± 17 staren me met grote ogen aan.
“Zeg meneer! U gaat me toch niet zeggen dat u een blowtje gerookt hebt?”
“Hoezo niet?”
“Zo ziet u er helemaal niet uit.”
“Je moet nooit iemand beoordelen op zijn uiterlijk.”
“Dat is waar, maar toch… Dus u denkt: ik ga op mijn ouwe dag nog maar eens lekker blowen?”
“Nou ja: oud, wat is oud? Bovendien ben ik kunstenaar, dat scheelt.”
“U bent kunstenaar? Wat gaaf! Mijn tante ook!”
“Misschien ken ik je tante dan wel.”
“En wat maakt u dan?”
“Heb je die posters van dat leuke meisje in die bikini gezien in de stad?” Nou die hadden ze gezien hoor. Of dat ik de film had gemaakt dan? Zekers te weten! Hoe ik heette dan? Ik noemde mijn naam.
“O ja,” zeiden ze in koor: “Best een bekende naam.”
“Zie je wel,” zei ik. En toen wilden ze alledrie mijn handen schudden, maar het was toch maar beter dat ik niet meeging naar die rave-party.
(Bekijk hier de trailer van de film of lees een diepte-interview met de regisseur.)
Klik hier om de film te bekijken.
